Ustawa z dnia 1 marca 2018r. o Przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

 

(Dz. U. 2018 Poz. 723)

 

 Niniejsza ustawa: 

1) w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 73);

 

2) służy stosowaniu: rozporządzenia Rady (WE) nr 2580/2001 z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko niektórym osobom i podmiotom mających na celu zwalczanie terroryzmu (Dz. Urz. UE L 344 z 28.12.2001, str. 70, z późn. zm.), rozporządzenia Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzającego niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (Dz. Urz. UE L 139 z 29.05.2002, str. 9, z późn. zm.), rozporządzenia (WE) nr 1889/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie kontroli środków pieniężnych wwożonych do Wspólnoty lub wywożonych ze Wspólnoty (Dz. Urz. UE L 309 z 25.11.2005, str. 9), rozporządzenia Rady (UE) nr 753/2011 z dnia 1 sierpnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym osobom, grupom, przedsiębiorstwom i podmiotom w związku z sytuacją w Afganistanie (Dz. Urz. UE L 199 z 02.08.2011, str. 1, z późn. zm.), rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającego rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011 (Dz. Urz. UE L 122 z 03.05.2013, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 17 z 21.01.2017, str. 52), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/847 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie informacji towarzyszących transferom środków pieniężnych i uchylenia rozporządzenia (WE) nr 1781/2006 (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 1).  

 Rozdział 11 

Inne środki służące ochronie interesu publicznego

  

Art. 129. 1. Osoby fizyczne: 

1) będące beneficjentami rzeczywistymi lub wspólnikami, w tym akcjonariuszami, instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 lub 18, 

2) prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 lub 18, 

3) zajmujące stanowiska kierownicze w instytucjach obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 lub 18 

– są obowiązane spełniać wymóg niekaralności za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe. 

1a. Osoby fizyczne: 

1) będące beneficjentami rzeczywistymi instytucji obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16, 

2) zajmujące stanowiska kierownicze w instytucjach obowiązanych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 

– są obowiązane posiadać wiedzę lub doświadczenie w zakresie działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16. 

1b. Warunek, o którym mowa w ust. 1a, uznaje się za spełniony w szczególności w przypadku: 

1) ukończenia szkolenia lub kursu obejmujących prawne lub praktyczne zagadnienia związane ze świadczeniem usług, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16, lub 

2) wykonywania, przez okres co najmniej roku, czynności związanych ze świadczeniem usług, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 

– potwierdzonych odpowiednimi dokumentami. 

2. Na żądanie organu, o którym mowa w art. 130, osoby, o których mowa w: 

1) ust. 1 – są obowiązane przedstawić zaświadczenie, że nie były skazane prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe; 

2) ust. 1a – są obowiązane przedstawić dokument potwierdzający spełnianie warunku, o którym mowa w tym przepisie.